Ja, dat hoort er ook bij. De ouderbijeenkomst, of ouderavond zoals ik het meestal noem. Een avond om even de tussenstand te bespreken, de ouders te informeren over de inhoud van de training en ook bepaalde oefeningen met hen te doen zodat ze weten waar hun kind mee bezig is. Altijd weer spannend. Ook al zijn het bekenden van je, het blijft altijd iets waar ik een beetje zenuwachtig voor ben. “Ach, ze weten toch niet wat je moet vertellen, dus niemand merkt het als je het fout doet”, krijg ik dan mee. Maar ja, zo zit ik niet in elkaar. Je wilt het toch graag goed doen, en je wilt ook dat ze het leuk vinden en er iets van opsteken.
Dus, gisteravond, vol goede moed richting het huis van mijn deelneemstertje (ivm geen oppas ben ik dit keer naar hún toe gegaan ipv dat beide ouders bij mij komen). Krat met alle spullen in de auto, printjes mee (want ik heb daar natuurlijk geen bord waar ik dingen op kan hangen dus ik heb printjes van van alles gemaakt) en op naar de ouderavond!
In principe is zo’n avond 1,5 tot 2 uur. Maar ja, als je het bij iemand thuis doet, komen er wel eens wat onverwachte dingen tussendoor. Kinderen die naar bed moeten, en dat niet willen, broertjes die ineens mee willen doen, kinderen die weer uit bed komen want het is natuurlijk allemaal heel spannend als je juf beneden over jou aan het praten is.. het is altijd weer een verrassing hoe de avond gaat lopen. Maar gelukkig ben ik heel flexibel en passen we dat gewoon aan in het programma. Ik ben namelijk ook gewoon juf in de avonduren, dus even met elkaar praten over wat er allemaal aan de hand is, welke gedachten in haar hoofd rondspoken, en dan samen een helpende gedachte maken, helpt vaak al om de rust weer terug te laten keren.
En dan weer door met de ouderavond..
Wat ik altijd leuk vind, is dat ik de ouders tóch altijd weer iets kan bijbrengen wat ze nog niet wisten. Zo ook gisteren. Wisten jullie bijvoorbeeld dat een boodschap (100%) die je overbrengt bestaat uit 3 dingen:
- lichaamstaal (55%, bewegingen, gezichtsuitdrukking, houding etc),
- manier waarop je het zegt (38% intonatie, volume, spreektempo)
- en de woorden (7%, woordgebruik)
De meeste mensen weten die verhouding niet en weten dus ook niet dat 93% van je boodschap dus bestaat uit alles behálve je woorden?! Oftewel, met een glimlach op je gezicht en al wiebelend en bewegend zeggen dat je iets niet leuk vind, dat werkt dus niet. Net als het andersom ook niet werkt. Met een chagrijnig gezicht en zonder iemand aan te kijken zeggen dat je het ergens mee eens bent, komt dus ook niet over.
Kortom, je kunt met je lichaamstaal en de manier waarop je iets zegt heel veel duidelijk maken zonder dat je veel woorden hoeft te gebruiken!
Vanmiddag heb ik les 6, ik ben heel benieuwd hoe deze les gaat. Mijn deelneemster zit nu in het stukje verwerking van de training. Een beetje tussen ‘bewust onbekwaam’ en ‘bewust bekwaam’ in zeg maar. Ze is alles wat ze tot nu toe heeft geleerd in de praktijk aan het brengen, en dit gaat met vallen en opstaan. Gisteren kreeg ik aan het begin van de avond van haar een mooi cadeautje, om mij te bedanken dat ik haar zo goed hielp. Maar halverwege de avond was ze ineens in tranen omdat ze vond dat het allemaal toch geen zin had want ze kon het toch niet, waarna ze ook weer zei dat ze wel klaar was met de training want ze wist allemaal wel hoe het moest, en ik van moeders hoorde dat ze ’s middags nog had gezegd dat ze zin had in morgen want dan ging ze weer naar mij?! Kortom, wisselende emoties en een hoop onrust in dat kleine koppie van haar. Wat natuurlijk heel normaal is, zeker in de laatste week voor de vakantie wat überhaupt al druk is in het leven van zo’n meisje. Gelukkig hebben we gisterenavond samen al een en ander opgelost, en is vandaag een nieuwe dag. En helpende gedachten heb ik in overvloed, dus dat moet goed komen!
In ieder geval, lang verhaal kort, de avond duurde langer dan gepland, en dat geeft helemaal niks :-). Het blijft namelijk toch altijd een enerverende avond, zo’n ouderbijeenkomst… 🙂
Lieve groet
Miranda
Geef een reactie